คำแปล
จากที่เขียนในกระดาษพระราชทาน
วันที่เริ่ม 29 กันยายน พ.ศ 2549

คำาแปลมีอยู่ว่า….
คำสอนพระพุทธเจ้าท่านทรงมีพระเมตตาได้ทรงตัดสั่งสอนชาวไทยว่าที่ชาวไทยลงมาเกิดอยู่อย่างงี้ว่าคนเรามีความโลภล้นโกรธมากเหลือหลาย หลงในสิ่งที่ไม่ควรมาก ชาวไทยจึงมีส่วนน้อย อีกอย่างหนึ่งเวลาส่วนมาก นำมาไปทำงานหาเลี้ยงชีพส่วนมาก
มนุษย์คบคนฐานะดีมีเงินตำแหน่งใหญ่โตหลงในตำแหน่ง ฐานะลาภยศสรรเสริญยุ่งอยู่กับการเมือง การชิงอำนาจห่างไกลจากธรรมหลงอยู่ในขันธ์ 5 และความโลภความโกรธและของที่ทำให้บันเทิงอยู่ในสิ่งที่ความสุขในกาม ในตัณหาจึงทำให้มนุษย์อยู่อย่างนี้
มนุษย์หลงไหลไปในทางที่ผิดมากมายมีส่วนน้อยที่จะทิ้งทางโลกได้คือไม่ยุ่งกับทางโลกจะทิ้งทุกสิ่งที่ทำให้บันเทิงใจละการค้นหาละกิเลส นี้คือละทิ้งทางโลกและปล่อยวางทุกสิ่งก้จะพ้นทุกข์
ทุกข์เป็นสิ่งที่ไม่ดี ทุกคนไม่ควรแสวงหาทุกข์แสวงหาแต่บุญบารมีจะนำทางให้เข้านิพาน นิพานอยู่บนนิพานแล้วแล้วจะทำให้มีความสุขพ้นจากทุกข์โศก โรคภัยทั้งปวง
ทุกข์ 

**  สิ่งที่ทำให้ทุกข์คือ ตัวเราเราทุกคนเกิดมาเพื่อให้เราได้หมดทุกข์ทั้งปวง
ป้อนทุกข์ 

**  สิ่งที่จะทำให้หมดทุกข์คือ การชดใช้กรรม กรรมคือทุกข์ถ้าเราสร้างสิ่งที่ไม่พอใจให้คนอื่น
กรรม 

**  เรียกว่ากรรมไม่ว่าจะทำให้แก่คน สัตว์ หรือการที่ทำลายสิ่งของต่างๆนานา ก็เป็นกรรมทำให้คนอื่นไม่พอใจก็เป็นกรรม กรรมมันมีกันง่ายและชดใช้กันงายเหมือนกัน
ชดใช้กรรม 

**  การที่จะชดใช้กรรมก็คือ บำเพ็ญ ภาวนา นั่งสมาธิ ปฏิบัติธรรมเพื่อชดใช้กรรม เพื่อที่จะพ้นทุกข์ถ้าใครไม่อยากจะชดใช้กรรมโดยทางบำเพ็ญ ภาวนาก็ใช้กรรมทางตรงคือ ทำกรรมสิ่งใดมาก็ใช้กรรมอันนั้น 7 เท่า มีอีกอย่างหนึ่งคือทำไปพร้อมๆกัน
โศก 

**  สิ่งที่ทำให้มีโศกสิ่งที่ห่างหายไปก็ทำให้โศกเพราะความโศกก็ทำให้เป็นทุกข์สิ่งที่ทำให้ไม่พึงพอใจก็เป็นทุกข์ขอให้คนที่ปฎิบัติธรรมทุกคนอดทน เพื่อพ้นทุกข์
ข้อที่พ้นโทษ 

**  อะไรที่มันหายไปอย่าไปเศร้ากับมันของมันหายไปแล้ว เสียของแล้วเสียใจเศร้ากับมันก็เสียความรู้สึก ทั้งยังเสียน้ำตาและใจอีกด้วย อะไรที่มันไม่มีหรือสูญหายก็ปล่อย
ชดใช้กรรม 

**  ไปถือว่าชดใช้กรรมที่กระทำไว้แล้วทุกอย่างไม่พึงพอใจก็เป็นทุกข์
โรค 

**  สิ่งที่จะทำให้มีโรคคือกรรมอะไรที่ทำให้เราไม่พอใจก็คือกรรม กรรมทางโรคก็เป็นเกี่ยวกับทางโรคภัยต่างๆที่เกี่ยวกับธรรม ถ้าเราสร้างธรรมทำให้คนอื่นไม่สบายใจก็จะเป็นโรคภัยก็จะเป็นโรคภัยต่างๆหลายเรื่อง ธรรมที่ทำให้มีโรคภัยเราทำให้เค้าไม่สบายกายไม่สบายใจ ทำให้เราต้องเจ็บกายเจ็บใจ และเราทำเค้าหนึ่งโดนตอบกลับถึงเจ็ด ถ้าหยุดก็จะไม่ต้องใช้กรรม
ข้อที่ทำให้พ้นโรค 

**  หยุดแล้วก็ใช้กรรมของมันเองกรรมก็จะหยุด หยุดสร้างกรรมก็พ้นจากทางกรรมนี้
ใช้กรรม 

**  แบบนี้เป็นการใช้กรรมโดยไม่ให้มีกรรมโดยไม่ให้มีกรรม...ไม่ให้มีกรรมในทางไม่มีโรค
ภัย 

**  ภัยคือภัยที่เราทำกับคนอื่น มันก็จะกลับมาหมดในคราวนี้ที่ภัยจะเกิดขึ้น ภัยนี้เป็นภัยที่คนทำกับคนแล้วภัยนี้ย้อนมาที่คนทำให้คนอื่นเกิดภัย
ภัย 

**  ภัยที่เกิดขึ้นมากับตนคือผลสนองกลับมาให้ที่คนทำ
ข้อพ้นภัย 

**  จะพ้นคือปล่อยวางให้เป็นของวางคือปล่อยวาง

ทำกรรมเป็นอย่างงไร 

ธรรมะคือสายน้ำ กรรมมันเป็นสิ่งที่ทุกคนบนโลกต้องชดใช้
มันเป็นผลตอบสนองในทุกข์ที่เราทำไว้
กรรมมีก็ต้องใช้       กรรมใดใครก่อ
ก็ได้ตามการทำ        ของทุกสิ่งเป็นสายน้ำ
สายลมที่พัดผ่าน     เป็นคลื่นกระทบฝั่ง
แม้แต่ชีวัน  ที่ไม่ต่างจากสายลม
ที่พัดไป   ธรรมของพระพุทธองค์
เป็นสายน้ำ ไหลไปไม่สิ้นสุด
ธรรมอยู่คู่ฟ้า  อารยธรรมสู่แผ่นดิน
บารมีทั้งสิบตามคน ไม่โภลไม่โกรธไม่หลง
ตามบุญเข้านิพาน   ความเพียรไปไหนด้วย
ช่วยบารมีขึ้นสวรรค์  ความทุกข์ห่างตนขึ้นนิพาน

ความดีของบุญและความชั่วของบาป
บำเพ็ญบุญ ค้ำจุนโลก
แผ่เมตตา ขึ้นสวรรค์
ทำบาป     เข้านรก
โดยฉับพัน ทำบาปนั้น
ฟ้าลงทันฑ์  จนวันตาย
ทำบุญ      บำเพ็ญทาน
ขึ้นสวรรค์  ฟ้าช่วยคนดี
ทำบาป       นั้นตกนรกเพราะทำบาป
จนหมดสิ้น  มีจิตคิดว่าทำ
ไม่ดีนั้นบาป    ทำบาปทั้งกรรมจนวันตาย
คนชั่วทำบาป  หันกลับทำดีฟ้าช่วย
คนชั่วทำชั่วต่อก็    หมดหวัง
ถ้าอยากทำดีก็          ยังไม่สายเกินครัน
ทำบาปนั้นไม่ดี       ลงนรกหมกไหม้จมปลับไม่อาจย้อนกลับมา
ความจริงในโลก     ทุกคนก็เห็น

มีสามอย่างคนนับถือจนตาย
คนมีศีลธรรม          คนจะนับถือ
ทั้งยังมีคนเชื่อ         ถึงจะดี
ใครศีลขาด              เหมือนชีวิตขาด
ไร้คุณธรรม             เป็นคนบ้า
คนให้ทาน              จะใช้เงิน
สักเท่าใด ไม่มีหมด
ถ้าไม่มีทาน             จะหมดตัว
ไม่เหลือบาท           มีศีลธรรม
อยู่ในโอกาส           ศาสนา
มีศีลตลอดกาล         คนนับถือ
ทั้งชีวร                     ไม่โกหก
คนเชื่อ                     ทั้งชีวิต
คนตัดสินดี              มีคนเชื่อ
ทั้งโลภมาก              บำเพ็ญบุญละทางบาป
ในวันหน้า              เป็นคนมีธรรมะต่อไปเอ๋ย

พระคุณ พ่อ แม่

ความกตัญญูของเราจะไม่ได้ตอบแทนตอนที่อยู่ใกล้ๆหรอก จะรู้คุณแม่ตอนที่อยู่ห่างไกลบ้าคิดถึง อยากกอดแม่รักแม่ให้แม่ปลอบใจโอ่ พ่อก็เช่นเดียวกันอยู่ห่างไกลเราถึงจะคิดถึงพ่อแม่เท่านั้นตอนลำบากหมดแรงที่จะก้าวเดินต่อไปเพื่อดำเนินชีวิต
อยากจะบอกทุกคนว่า พ่อ แม่ ไม่ใช้เครื่องมือที่จะมาใช้ได้ทุกเมื่อปัดทิ้งได้ในเมื่อทุกเวลาที่เราต้องการอยากจะบอกเอาไว้พ่อ แม่เราเป็นผู้คลอดให้กำเนิดลูกมาไม่ใช้จะได้มาง่ายๆนะ เราต้องตอบแทนพระคุณของท่านให้มันสมกับความเป็นลูก ให้มันคุ้มกับการที่พ่อ แม่ต้องลำบากกว่าจะเลี้ยงดูแลในยามป่วย เอาใจทุกเวลาในในตอนที่หมดหวังท้อแท้หมดทุกสิ่งทุกอย่าง และรักพ่อแม่ให้เท่ากับคุณ(ที่เรารักมากที่สุดห่วงใยตลอดมา)เชื่อพ่อแม่ในทางที่ถูกต้อง

ทำในสิ่งที่ตนชอบและได้พ่อ แม่หรือคนรักภูมิใจ
ในการดำรงชีวิตเลือกทางที่อยากจะเดินและทำให้พ่อ แม่ภูมิใจ กระทำในสิ่งที่ถูกต้อง และคิดว่ามันควรทำมันดีแล้วมันถูกต้องทำให้ถูกทางเดินบางครั้งใจเราชอบอย่างหนึ่งหรือพ่อแม่ชอบอย่างหนึ่งจิตใจมันไม่ตรงกัน เราต้องคิดว่าสิ่งที่เราจะทำทางเลือกที่เราจะเลือกมันถูกต้องมั้ย แล้วทางเลือกที่พ่อแม่เลือกมันดีหรือเปล่า
*ทางที่เราควรเดินมันไม่ผิดต่อทุกคนและคนในสังคมไม่ทำให้เข้าเดือดร้อน วุ่นวายเพราะตัวเราเองเลือกสิ่งที่มันดีและทุกคนพอใจทำเพื่อทุกคนมันจะได้บารมีดี และประโยชน์ส่วนน้อยและส่วนรวมเรามีทางเลือกอยู่แล้วบนโลกมันมีทางให้เราเดินอยู่ตลอด บางครั้งเราก็ชอบความเป็นอิสระบ้างแต่ต้องกตัญญูทำตามที่พ่อแม่บอกดีที่สุดเพราะท่านมีประสบการณ์มาก
บางครั้งก็อยากบอกคุณพ่อ คุณแม่ถ้าเห็นว่าทางเลือกที่ลูกเลือมีประโยชน์ก็ให้เขาทำไปเพราะมันไม่ใช่ตัวเราเอง(แต่ถ้าความคิดของตัวเราไม่มีประโยชน์ก็หมดหวังนะ)

ภายในชีวิตมีทั้งเรื่องดีและไม่ดีเรื่องงานเรื่องยุ่งทุกอย่างเราควรหันมาปฏิบัติธรรมทุกสิ่งก็อย่างที่ทุกคนเข้าใจถ้าบนชีวิตจะสวยงามก็ต้องมีธรรม ถ้าอยากจะพิสูจน์

ความทุกข์  ความเจ็บ  ความรัก  ความไม่พึงพอใจทั้งหลาย
ความทุกข์    ถ้าเราไม่ไปสร้างกรรมก็จะไม่มีความทุกข์
ความเจ็บ      ถ้าเราไปทำร้ายคนอื่นหรือทำให้เขาเจ็บตัวก็จะไม่มีความเจ็บ
ความรัก        ถ้าเราไม่ได้สร้างกรรมไม่ได้สร้างความทุกข์สร้างความไม่พึงพอใจ ในเมื่อเราสร้างแล้วทำแล้วก็ต้องได้รับกรรมนี้นจะให้มาอยู่ด้วยกันได้ก็ต้องมีความรักถ้าไม่สร้างกรรมจะมีเหรอความรัก ความพึงพอใจความไม่พึงพอใจก็เหมือนกันถ้าเราทำให้เขาไม่ถูกใจ ไม่พอใจก็เป็นกรรมที่ต้องใช้เป็นธรรมดาของชาวโลก ถ้าเราไม่ทำให้เขาไม่พึงพอใจจะมีหรือความพอใจ(อย่างงั้นต้องทำให้มีธรรมมาคอยช่วยให้พ้นจากกรรมที่ก่อไว้)

ธรรมเมตตาเป็นความสงสารของเราทุกอย่างเป็นอนิจังที่ไม่เที่ยงทั้งหมด คนที่ขอทานเพราะไม่เคยทำบุญในชาติก่อน ชื่อเขามีความหมายไม่ใช่ไว้ดูถูก คำว่าขอทานคือการให้คนอีกคนหนึ่งให้ทาน คือการให้ธรรมหา ทุกคนมีพ่อแม่เหมือนกันต่างกันแค่คนละบ้านคนละชั้น คนละฐานะ กับคนละชั้นแต่เป็นมนุษย์เหมือนกันแต่บางคนอาจฉลาดกว่าคนอย่างเราหลายเท่าแต่เป็นมนุษย์เหมือนกันอายุเท่ากันอยู่มาโลกเหมือนกันแต่ฉลาดกันคนละชั้นเพราะทำบุญบุญจะนำพาไปในสิ่งที่ดีที่สุด

ในหลวงเป็นองค์ท่านที่ดี ทรงมีความเพียรมากประชาชนนับหลายล้านทรงนับถือ พระประมุขไทยนับว่าชาติไทยดีที่สุดแล้วชาวไทยทั้งหลายจงพอใจในสิ่งที่ตนมีจงมีความสุขกับชาติไทยและขอให้ชาวไทยทั้งหลายอย่าให้ประมุขต้องผิดหวังสร้างความเจริญแก่ชาติทำให้ชาติไปแค่มีพออยู่พอกินกันแค่นั้นก็พอใจแล้วทำให้ในหลวงพอใจกับลูกขอบอกคนที่ทำไม่ดีทั้งหลายเราเกิดมาได้ที่นี่พ่อแม่เราได้เป็นคนไทยหรือเปล่าอยู่ภายในประเทศไทยได้ไปรำคาญวางระเบิดท่านหรือเปล่าเกิดแผ่นดินเดียวกันอย่าทำให้พี่น้องของเราต้องแตกหักกันเลย พี่น้องชาวไทยเรามาร่วมมือกันรักกันเหมือนพี่น้องคนไม่ดีจะไม่มีในชาติไทย คนดีต้องอยู่คู่ฟ้าคนชั่วดิ่งพระสุธาจมดิน คนที่คิดไม่ดีมองโลกแต่ในแง่ร้ายคิดในสิ่งที่ร้ายเหมือนไปบนเจ้าคนๆหนึ่งให้เข้าไปทำสิ่งที่ไม่ดีเหมือนมันเลวอยู่แล้วไปทำให้มันเลวขึ้นให้มากๆ ขอให้พี่น้องชาวไทยจงคิดดีทำดีจิตใจจะได้แจ่มใสนะค่ะ

การทำความดีไปไม่เกี่ยงชายหญิง ไม่เกี่ยงชั้น วรรณะ ศาสนา
** ภาษาคนที่เป็นมนุษย์หวังโชดลาภประเภทวัย คนที่จะมีความสุขปราศจากทุกข์ทั้งปวงให้ใจผ่องแผ้วมีแต่ความพอใจในตนเองและสิ่งที่มีอยู่  ความสุขในครอบครัวถ้ามีความสุข.......ควรทำบุญให้มากให้ทานรักษาศีล ทำบุญทำทานบำเพ็ญศีลภาวนา       อาจทำอะไรสมใจต้องหวังควรทำบุญภาวนาให้มากจะมีอนาคตที่ดีและเจริญในภายหน้า

จาก www.benjateller.com ผู้เผยแพร่

เด็กหญิงโศภษฐ์ ชินปัญชนะ เขียนเมื่ออายุ11ขวบ พ.ศ. 2549